Verslag van de Duathlon van Tilburg van zondag de 18de september.
Sinds een maand zijn Marc en Rick druk bezig geweest met de voorbereidingen op de Duathlon van Tilburg. Door middel van het rijden van tijdritten en het meedoen aan wedstrijdlopen hebben ze zich zo goed mogelijk geprepareerd op de inspanningen die tijdens de Duathlon worden gevraagd.
Afgelopen zondag was het dan de grote dag. Als eerste hebben we Thorsten Kuipers op een fantastische manier naar het Nederlandse Kampioenschap zien lopen en rijden. Een zeer fraaie prestatie!
Hierna was Marc aan de beurt. De tactiek was goed doorgesproken en dat bleek ook in de wedstrijd. Door direct op de derde plaats te gaan lopen had hij goed overzicht over de wedstrijd. De nummer 1 was een maatje te groot, zo bleek al snel tijdens het lopen (2 km) maar de nummer 2 in de wedstrijd was niet in staat om Marc te lossen. En zo ging Marc als derde de wisselzone in. Na een lastige wissel had hij toch een achterstand opgelopen van 25 seconden op de nummer 2. Tijdens het fietsen lukte het Marc om deze achterstand om te buigen in een voorsprong van 45 seconden bij het binnenkomen van de wisselzone. Na een snelle wissel volgde een prima loop. Met meer dan een minuut voorsprong op de nummer 3 eindigde Marc als tweede. Na de loop in ’s-Gravendeel de tweede podiumplek dit jaar.
Rick was vooraf favoriet in zijn leeftijdscategorie. Dit bleek ook tijdens de wedstrijd. Tijdens het lopen was de voorsprong snel opgelopen naar een 25-tal seconden op de nummer 2. Deze voorsprong kon hij uitbreiden tijdens het fietsen, waarna hij nog een snelle loop kon afleggen.
Ook hij heeft na de loop in ’s-Gravendeel zijn tweede podiumplek te pakken, allebei de eerste plek.
Proficiat heren.
Jullie zien, goed voorbeeld doet goed volgen!
Na een valpartij in de West-Vlaanderen Cycling Tour"
(een internationale meerdaagse wedstrijd voor Nieuwelingen)
ben ik in de laatste etappe op maandag 22 augustus ten val gekomen en heb daarbij mijn sleutelbeen gebroken. Geen mooie breuk zoals dat in de volksmond heet maar een zg. bayonetbreuk.
Via bemiddeling van Wim Verhagen hebben we de dag erna een afspraak kunnen regelen met
de arts van het Olympisch team , Dr. Langenhorst. Omdat één van mijn hoofddoelen van het seizoen het Ned. kampioenschap Duathlon was, heb ik aan hem gevraagd of ik dit nog zou kunnen halen.
Ik had de keus of opereren met een hersteltijd van minimaal één week (volledige narcose)
en eventeel een kans op wondinfectie en een tweede operatie achteraf.
Of herstel door middel van rust. (dit zou ongeveer 6 weken in beslag nemen).
De eindconclusie was dat het Ned. kampioenschap niet meer haalbaar was.
Ik heb daarom besloten voor de laatste optie.
Een paar moeilijke dagen volgden omdat ik in topvorm uit de West-Vlaanderen Tour kwam
en vervolgens met paracetamol de pijn moest verbijten en rust moest nemen.
Na vier dagen voelde ik dat er bot-verkleving was opgetreden en de pijn ging zakken.
De zesde dag ben ik maar op de Tacx geklommen om te proberen.
Een uurtje later voelde ik geen vererging van de pijn, sterker ik had helemaal geen pijn.
De dagen erna heb ik om de andere dag op de Tacx gereden zonder terugslag.
Na elf dagen ben ik voor het eerst gaan hardlopen en kon meteen zonder enige hinder
met een gemiddelde van 4.45 min.p/km. doorlopen.
De volgende dag (12e) besloot ik om een 5 km. hardloopwedstrijd te lopen in Noordeloos,met als
resultaat een mooie 3e plaats en een gemiddelde tijd van 4.13 p/km.
Dezelfde dag ben ik op mijn TT-fiets gestapt en heb op voor het eerst op de weg kunnen rijden.
Na deze dag had ik totaal geen terugslag !!!
Toen heb ik in mijn hoofd besloten om alles opzij te zetten voor het Ned. kampioenschap Duathlon.
Ik had nog twee weken te gaan voor de "final-day".
Exakt één week na Noordeloos liep ik in wederom een 5 km. wedstrijd in Rijswijk naar een 2e plaats met een gemiddelde tijd van 3.42 p/km.
Mijn grote voordeel achteraf was dat ik volledig uitgerust was en ik voelde mezelf beresterk.
In de anderhalve week volgend heb ik mezelf een paar zeer zware trainingen kunnen opleggen met als gevolg "topfit met een sleutelbeenbreuk".
Op de dag van het Nk ben ik na de start in "het wiel"gebleven van de snelste loper van mijn categorie.
Dit resulteerde na 5,2 km. dat ik in dezelfde tijd als hem in de wisselzone binnenkwam.
Door een snelle wissel heb ik 20 seconden kunnen pakken in de wisselzone.
Tijdens de tijdrit (21 km.) heb ik verder geen concurrenten meer voor me waargenomen en kon me alleen maar richten op de jongens waarmee ik in de nationale selectie zit.
Uiteindelijk lag ik als 6e overall in de race !!!!
De laatste 2,5 km. hardlopen kon ik nog net binnen de 10 minuten afleggen.
Resultaat: 1e plaats en voor de tweede maal Ned. kampioen op de Duathlon !!!!!
Verder wil ik iedereen en met name Cees Helmink en Wim Verhagen, die mij het afgelopen seizoen hebben gesteund, gesupoord en geholpen heel erg bedanken.
Met sportieve groeten
Thorsten
